X
تبلیغات
رایتل

یا رب


از سر بی خوابی و بیکاری یکبار دیگر صندوق پیغام های خصوصی ام را زیر و رو کردم و چه حس مشمئز کننده ای به من دست داد! بار دیگر متوجه شدم که چه دنیای حقیرانه و احمقانه ای برای خودم ساخته بودم و چه آدم های بعضا به درد نخوری دورم را فرا گرفته بودند. برای اینکه بیشتر خودم را تأدیب کنم به بیشتر وب ها سر زدم, یا حذف شده بودند یا به متروکه ای مبدل شده بودند.

نمیدانم کدام یک از آن آدم ها هنوز هم به این خانه سر میزنند! اما خوشحالم که خودی نشان نمیدهند.زیرا ابداً نمیخواهم احدی از آنها به من نزدیک شود.همه ی آن آدم ها درون ذهنم مدفون شده اند و این وبلاگ که به زورِ روزانه هایی که ابداً هم مهم نیست را به این خاطر سرپا نگه داشته ام که مهمترین تغییر و تحولات من در این خانه صورت گرفت. به همین دلیل مصر هستم این خانه را نگه دارم, زیرا آدم هایی که درون آن خاطره شده اند برایم از جهتی خیلی مهمند! مهمند چون سهم زیادی در دگردیسی روحی روانی من داشتند. تغییراتی با مهندسی معکوس.

لابه لای پیام های خصوصی بدترین ها برایم نوشته هایی بود از جانب افق.نوشته هایی از سر خشم و.....این نیز گذشت!


.......................


استدعا دارم بجز افرادی که در پیوند های روزانه ام هستند و البته همسفر و بیدل, هرگز و هرگز و هرگز فرد دیگری از اهالی گذشته به من و به  این خانه نزدیک نشود.







تاریخ : دوشنبه 10 فروردین 1394 | 02:34 | نویسنده : یک زن | نظرات (4)
.: Weblog Themes By VatanSkin :.